Dün gece,hemen islerimi bitirip,oglumun yanina süzülmeyi bekledim.Onun kokusunu,avuc icinin yumusakligini daha cok hissedip,sükretmek istedim.
Öyle de yaptim.Sarildim,öptüm.Elini elime aldim.
´Gamze simdi bunu istiyor´dedim.Sadece bunu...
Oglumdan ayri kalma düsüncesi bile beni cilgina ceviriyorken,o nasil dayaniyor ?
Basa gelen cekilir ! Bu kelimeyi yazmak ya da söylemek kadar kolay mi dayanmak ?
Degil.Olamaz.
Ada´nin elini SIKIca kavradim.Allah´im onu ogluna bagisla ne olur dedim.
Tabii ki bagislayacak dedim sonra,kendi kendime.
Bak,evren nasil da birlik oldu.
Gamze anne blog yazmasaydi,belki sesini bu denli duyuramayacakti.
Uykusuz Anneler Kulubü,Okan Bayülgen´e cikarak daha cok insana Gamzenin sesini duyurdular.
Anneler birleserek dev bir kitle oldular.Twitter da facebook ta insanlar birbirine duyurmak icin cabaliyor sürekli.
Ve bunlarin hepsi sadece bir tesadüf ya da öylesine birsey degil !
Gamze´den önce bir cogumuz donör kelimesini bile duymamistik.
Kan bagisi yapmak aklimizin ucundan dahi gecmemisti belki.
Sonra düsündüm...
Biz,cok duygusal bir milletiz.Amma ve lakin duygularimiz,televizyonda sadece farkli programlarla sömürülüyor yillardir.
Duygusal yanimiz baska sekilde kullanilsa,ise yarar seyler olabilirdi.
Gamze anne gibi birini televizyona cikarsalardi,kan bagisinin önemini,gerekliligini,hayat kurtardigini vurgulasalardi,bunun ve diger hayat kurtaran bagislarin üzerine programlar yapilsaydi belki cok önceden farkederdik bunlari.
Belki,cok önceden kan vermenin ehemmiyetini daha iyi kavrardik.
Halki bilinclendirmek,hic bu kadar önemli gelmemisti bana,hic!
Bkz.
Hayatimda,hamileligimdeki mecburiyet disinda,hic bir yere kan vermedim.Utanarak yaziyorum,ama öyle.
Belki daha önceden kan vermis olsaydim,dokularimizin uydugu birini kurtarmis olacaktim.Belki o kisi simdi yasamiyor,belki sifa bekliyor.Belki suan saglikli,sonradan bu hastaliga yakalanip o da yardim bekleyecek.Belki benim,sensin !
Bilemeyiz.
Tabii ki hic birsey icin gec degil.
Gamze,bize bunu ögretti bence.Birisinin bize bunu göstermesi gerekiyordu sanki.O da bir anne oldu.Gamze anne oldu.
üc gün önce,ben bu linkteki sayfaya kayit yaptirdim.
Söyle yaziyor sayfasinda.
´Kayit oldugunuzda bir paket gelecek evinize.Gelen paketin içinde bulunan pamuk çubuklarıyla yanak mukozanızdan bir sürüntü örneği alacak ve pamuk çubuklarını tekrar bize geri göndereceksiniz. Yanak mukozası örneğinin analiz sonuçlarını bilgi bankamızda saklayacağız ve anonimleştirilmiş (kimliğiniz belli olmayacak) şekilde tüm dünyadan hastaların aramalarına açacağız. Bundan dolayı sizin için herhangi bir masraf meydana gelmeyecektir
Yurtdisinda yasayip,donör olmak isteyenler buraya kayit yaptirabilirler.
Henüz kimse gelmedi.Bekliyorum.
Hadi durmayin.Hepimizin yapacagi bir seyler vardir.
Dünkü yazimda da yazmistim,bugün de yaziyorum.
Mevlana der ki ;
´Bir yandan korkun bir yandan umudun varsa iki kanatlı olursun;
tek kanatla uçulmaz zaten.
Onun korkusu evladindan ayrilmak.
Biz de bir tüp kan ile umut olalim ki ucsun Gamze Anne !
tek kanatla uçulmaz zaten.
Onun korkusu evladindan ayrilmak.
Biz de bir tüp kan ile umut olalim ki ucsun Gamze Anne !
Bir tüp Umut icin.
