Yaziyoorrr,yaziyooorr :)

Alti ayda bir yazmak da nesi ? :)

Zaman mi yok?Tabii ki var ama yazmak icin en sakin anlari bekliyorum hep.O anlar da hic gelmiyor elbette :)

Ruzgar oglan 9 aylik oldu,Ada anaokuluna devam ediyor.Hatta muzik okuluna basladi.Ne cabuk geciyor vakit,ne cabuk eskiyor hersey...

Benim-bizim icin cok zor bir yil oldu bu yil...Hala da zorlugu korumaya devam ediyor.Ruzgar´in ilk uc ayini hastalikla,benim ayni sekilde kendimi dogumdan sonra bir turlu toparlayamadigim bir kis olmustu.Engin´in islerinin berbat gitmesi herseyi iyice zorlastirdi.

Simdi herseyin yoluna girmesi icin dua ediyorum sadece...

Kaldigimiz yerden devam ediyorum aslinda ben.7x24 saat anneligim hizini kesmeden devam ediyor :)

Babamizin yine sabah gidip gece gelmesi,haftanin yedi gunu calismasi sinirlerime dokunuyor hala...

Cocuklarin;evin bütün isinin uzerime kalmasi degil sorun.Sorun´yalnizlik´...Bilen anlar beni

Ada abimiz sabahlari evde buyuk bir kaos yaratarak babasiyla beraber okula gidiyor.Okuluna arkadaslarina iyice baglandi.Kendini cok guzel ifade ediyor artik.

Abi olmaya bayiliyor.Ruzgar´i kuzum pamugum diye seviyor :)

Gecen hafta pazartesi gunu cok istedigim muzik okuluna basladi.Tahmin ettigim gibi o da cok sevdi.

Bir de spor olsun dedim,futbola gittik bir gunlugune deneme icin ama yok.O da tahmin ettigim gibi oldu.Hic sevmedi...

O bir sanatsever  iste :)

Ruzgar oglan buyumeye devam ediyor...Ada´ya göre daha azman bir bebek.Daha hareketli.

Abisine asik ayni zamanda.Okula almaya gittigimizde Ada´yi gorur gormez kahkahalar atmaya basliyor.Ada da o guldukce gulduruyor onu.ogretmenler ve diger cocuklar da onlari izlerken pek bi egleniyorlar :)

Hergün iyi ki kardesim olmus diyen bir abi

abisi kolunu kaldirsa gulen bir bebek...Onlarin özeti bu..

Sürekli kosturan,ugrasan,didikleyen,bazen isyan eden,bazen kizan,sesi yukseldikce kendinden nefret eden bir kadin...Bu da benim özetim :)

Ortaya Karisik Oldu Ama...

iki hafta önceydi...Cekirdek aile olarak kahvaltidaydik.Bir yandan ellerini sadece muzurluk yapmak icin kullanan Ada´nin,hadi diye diye agzina lokmalari atmaya calisiyorum,bir yandan da kendimi doyurma pesindeyim...
Kücük bir cocugu okula vaktinde yetistirme cabasi icinde debelenip duruyorum anlayacaginiz.
Tabii nereye kadar.
Artik dayanamadim.Kollarim agrimaya,saatin hizla ilerlemesi sinirlerimi bozmaya basladi.
-Ada okulda kendi yemegini kendin yiyorsun,peki ama evde neden yemiyorsun ? diye sordum.
-Cüntü otulda öyetmen yediymiyoy !dedi bana.Evet böyle dedi.
Engin aldin mi cevabini der gibi lakayt bir sekilde suratima bakti.Ben de saskin anne modundayim.Niye sasiriyorsam sanki ?


Evet aldim cevabini,oturdum asagiya.
Düsündüm.Cok hakliydi Ada.
Okulda ögretmen yedirmedigi icin kendi yiyor.Ama evde yemezse annesi yediriyor nasil olsa !


Alti aylik oldugundan beri kendi sandalyesinde,ben beslesem bile elinde kasigi ile yemeye ugrasirdi.Üzerini kirletmis olmasi,yere dökmüs olmasi umrumda bile olmazdi.Yeterki yesin,yeterki kendi yesin mutlu olsun !
Bir sene öncesine kadar da,her zaman olmasa da,daha az hadi diyerek,biraz da yardimlarimla yemegini yerdi.
Ama bir senedir eski sabrimin olmayisindan ötürü hemen yesin,ugrasmayayim düsüncesiyle kasik genelde benim elimde olmaya basladi.
Bu da Ada´nin bir hayli isine geldi.


Ada bana bu cevabi verdikten sonra topu ona attim.Olmasi gerektigi gibi.
Amaaaaa bir tabak yemegi yemesi tam bir saat sürdü.Bogazim kuruyana kadar hadi Ada,hadi Ada diyerek...Yanindan da ayrilamiyorum.O zaman hic yemiyor.


Bazen dayanamayip aldim kasigi elime,bazen unutarak yine ben yedirmeye yeltendim.


Ama kararliyim.Bu yemek konusunda yaptigim hatayi toparlamam lazim.
Yemegini bastan sonuna kadar büyük insan gibi yemesini beklemiyorum tabii.
Kasigin onda olmasi gerektigini bilsin yeter.


Avusturya´li anneler bu konularda biz Türk annelerine göre cok farkli.
Türk anneler olarak cocugumuzun islerini yapmayi(onlar yapabilse bile)seviyoruz ve bunu bir sorumluluk olarak görüyoruz kendimize.
Avusturya kültüründe cocuklar daha cok´ben´bilinci ile yetisiyorlar.
Düserse kendileri kalkar,yemegini kasik tutmaya basladiktan sonra kendi kendilerine yerler,kiyafetlerini cikarmasi ya da kendileriyle ilgili bir cok görevi tek basina hallederler.
Cocuklarini bizim gibi sahiplenmekden ziyade cok kücük yaslarda özgür bir birey olmasi amacindalar.
Tabii bunlar benim gözlemlediklerim.istisnalar illa ki vardir.


Biz de durumlar böyle degildir.´Biz´bilinci hakimdir.
Cocuk düsse kalkmasi icin elinden tutariz,yemegini yemesse kendimiz yedirir ya da yardim ederiz.Daha bir sürü sey.
Ve ben seviyorum bu bizim´biz´bilincini.Daha dogal geliyor sanki.
Dokuz ay boyunca tasidigim can ile ben sen degil de biz olabilmek hosuma gidiyor.


Burdaki anaokulunda cocuk yemegini istedigi kadar yer,yemek istemezse kalan yemegi orda buluna kovaya bosaltir.Yani karar onundur.isterse yer isterse yemez.-Hayir bu yemek yenicek diye bir kural yoktur.
Türkiye´de anaokulunda calistigim zamanlarda ben hic bir cocugu yemegini bitirmeden kaldirmazdim.Cünkü bu anneleri icin herseyden daha önemliydi.Okulda ne oynadigi,ne yaptigi  degil de neyi ne kadar yedigi!Türk anneler olarak kafayi yemekle bozdugumuzu kabul edelim :)
Yemek listesindeki bütün yemekleri yedi cümlesi,annelerin ayaklarini yerden keserdi.


Ben her zaman cok sabirli biri olmadigimi söylerim.
Bu noktada sabrimi zorlayacak islerden uzak duruyorum.
Odasini uyumadan önce arada kaytarsak da toplariz.Ama birlikte.Bilirim ki tek basina yapmaz.Ben toplayinca o da toplar.

Herseyi pisiririm.Ada belki istedigi kadar yer,ama mutlaka yer.Yemeden kalkmasina izin vermem.


Yani kurallari belirlerim ama Ada´nin yerine getirebilmesi icin yardim da ederim.
Eger belli kurallar olmasa cocuk büyütmek,cocukla ayni evde olmak bana zulum gibi gelebilir.
Elbette cocugun istedigi seyler önemli ama evin de belli kurallari olmasi sart.
Cocugun dogruyu yanlisi ayirabilmesi ve yönünü bulabilmesi acisindan.
Tabi ki annenin ruhsal salameti icin de muhim :) 
Nerden nereye geldim.


Neyse,
Dün Ada´nin ögretmeni ile kisa bir görüsme yaptik.Ada´nin cok paylasimci,fazlaca cekigen ve(bunu biraz kasarak söyledi ama söyledi)diger Türk cocuklarina göre kendi basina daha cok seyi yapabildigini,yeni baslayanlarin bir cok islerini kendilerinin yapamadigi anlatmaya calisti.
Benim icin cok önemli bir detaydi.Cok mutlu oldum.
Cekingenligini kabul etmisim zaten.


Ne öyle,ne böyle bana göre.
Ne cok korumaci,ne cok genis.Ortasini bulmak püf noktasi.
Mesela,
Parkta bir yere tirmanirken-hayir sen yapamazssin,düsersin,ya da git kendi basina tirman´degil de,hadi tirman,ben senin arkandayim cümlesini cok daha olumlu buluyorum.


Ada ayakkabilarini kendi giyip cikarabiliyor.Ama bazen yapmak istemiyor.O zaman yardim istiyor benden.
Hayir kendi ayakkabilarini kendin giyeceksin demek o an icin bir savas cikarmaktan baska bir ise yaramaz.
Evet ayakkabilarini giyip,cikarabildigini biliyorum.
Ama simdi cani yapmak istemiyorsa yardim edebilirim tabii ki.

Anlamak

Hani Ada hastalanmisti ya...Yazmistim.
Ertesi gün daha iyidi.Istahi yoktu,mizmizdi ama kendine gelmisti biraz daha.
O iyidi de,ben iki gün atesle bogustum.Uyuyamadim.Üsüdüm.Titredim.Kolumu kaldirmak,dünyanin en agir isi gibi geldi.
Hic böylesini yasamamistim.
iste o an,Ada´nin atesliyken yatagin icinde dönüp durdugunu,aglamalarini hatirladim.Ahh yavrum,nasil da cani yanmis dedim.

Adami Hasta Etmeyin !

Takip edenler bilirler.Ada Ekim´den beri anaokuluna gitmeye basladi.
´okulun ilk yili hastaliklarla´gecicek dediydiler de.
-Yok caanim.Tabii ki olucak ama hastalik yili da ilan edecek kadar olmaz´dediydiydim ben de onlara.
Aynen öyle oldu.
iki gün okula gittiyse,üc gün gidemedi.
Öyle cok agir gecirmiyor ama ates,burun akintisi ve öksürük bu kis hep bizimle oldu diyebilirim.
Dün ateslendi.Sonra huzursuzluk ve halsizlik.Evet hastalik yine yeniden evimizde.
Hos gelmedin.Defol git !

Annelik Halleri 1 !

En basindaki o´kuralci,mükemmeliyetci,en en en dogrusunu bir yerlerde bulmaya calisan,aslinda onun biraz da icinde oldugunu simdilerde anlayan,yirmi yasinda anneligi tadan ben,artik o ben degilim.
Mutluyum...Evet,böyle cok mutluyum.
Büyüyorum,degisiyorum anneligimle beraber...
Ve cocuk cocuktur önce bunu anlamak gerek diyorum.


$imdi ilk zamanlardaki telasli annelik hallerim ve sonrasindaki tecrübeli,bir seyleri kabullenmis annelik hallerimi yaziyorum.
Biraz komik,biraz gercek...
Herseyi kontrol altinda tutamayiz.Akisina birakmak bazen en dogrusu olabiliyor.
Annelik hallerim;
Önce:Ada biraz otur ya hu.Sen hic yorulmaz misin ?
Sonra:Bos laf bu.Cocuk kolay kolay oturmaz.Oturmasin da.Tirmansin,hoplasin,ziplasin.Sabrin yettigince engel olma.Cocukluk zamanlarini hatirla.


Önce:Oglum oynadigin oyuncagini,isin bittiginde yerine koy.Cok dagitiyorsun evi amaaaa.
Sonra:Oldu baska ?insaf be kadin.Dagitacak tabii ki.Düzenli,tertipli evde cocugun isi ne ?
Zaten dagittini da hep topluyor yavrum,annesinden yardim alarak.


Önce:Üzerine dikkat et emi annecim.En ütülü elbiseler senin olsun.Sen de kiymetini bil.(Bu konuda hep rahattim ama dikkat et kelimesini de eksik etmezdim yine de :))
Sonra:Cocuk kiri ile de güzeldir.En iyisimi sen giydir gerisini ona birak.Kirletirse´kirlenmek güzeldir´sloganini hatirla :)
Hem makinan var senin.


Önce:Ada evi yeni temizledim.(hayir temizlik eski olsa sorun yok) lafa bak ya :)Boya yaptiktan sonra,ellerini yikamadan dokunma bir yere emi ?Olamaz el izi var.Adaaaaaaaaaa !!(hafif ses yükselisi var burda)
Sonra:Bana temizlemem icin biraz zaman ver.Sonra ne halt edersen et.Boyami yapacaksin?Yap peki.
El izi yapmissin.Neyse bir ara silerim.


Önce:Bu tabagin hepsini yedirmem lazim.üc kasik.iki kasik daha.Dur tabagi siyirayim.
Sonra:Yedin mi ? Biraz daha var ama,yemeyecek misin? Tamam sen bilirsin.
Her zaman tabagindaki yemegini yalayip yutmasi mi lazim.Bazen yarisini yemis olsun.Onun midesi minicik degil miydi ?


Önce:Ada uyuduktan sonra bütün islerimi yapayim da,yarin onunla ilgileyim.
Sonra:Ada uyudu.ütüyü yarin yaparim.$imdi bilgisayarima kavusmaliyim :)


Önce:Ada hadi oyun oynayalim.Ada hadi sarki söyleyelim.Ada bu ne? Ada $u ne ? Ada Ada Ada....
Sonra:Annecim ya biraz kendi kendine oynasan :/


Önce:Ada uyku saati...Hadi hemen.
Sonra:Bu degismez.Degismeyecek de...Uyku ikimiz icin de önemli.
Hatta simdi daha önemli.Hadi hemen uykuya.
Biraz daha mi erken yatirsam acaba ? :)